30. Letnie Koncerty Organowe 2026

W dniach od 15 czerwca do 27 lipca 2026 roku w kościele św. Maksymiliana w Oświęcimiu odbędzie się siedem koncertów w ramach 30. Letnich Koncertów Organowych.
Koncerty organizowane przez Oświęcimskie Centrum Kultury i Rzymskokatolicką Parafię św. Maksymiliana Męczennika przyciągają słuchaczy, którzy mają możliwość posłuchania muzyki organowej skomponowanej przez wielkich mistrzów gatunku oraz utworów kompozytorów współczesnych, w wykonaniu artystów z Polski i zagranicy.
Muzyka organowa urozmaicana jest wykonywaniem wspólnych utworów z towarzyszeniem innych instrumentów i utworów wokalnych.
Podczas tegorocznej edycji koncertów planowana jest – 15 i 22 czerwca oraz 6 i 20 lipca – transmisja obrazu z chóru – dla widzów zgromadzonych w kościele.
Kierownictwo artystyczne koncertów
dr hab. Witold Zalewski, prof. UPJPII
Organizatorzy
Oświęcimskie Centrum Kultury
Rzymskokatolicka Parafia św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu
Koncerty
Kościół św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu, pl. św. Maksymiliana 2
wstęp wolny
poniedziałek, 15 czerwca 2026 godz. 19:00
Eugeniusz Wawrzyniak (Belgia) – organy
Yossif Ivanov (Belgia) – skrzypce
program:
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Concerto in G major BWV 592
Allegro, Grave, Presto
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Concerto in A minor BWV 1041
Allegro, Andante, Allegro assai
Giuseppe Tartini (1692-1770)
Sonata in G minor „Devil’s Trill Sonata” na skrzypce i organy
Larghetto affettuoso, Allegro, Grave, Allegro assai
Denis Bédard (*1950)
Variations sur „Christus Vincit”
Eugène Ysaÿe (1858-1931)
Sonata no.1 in A minor op. 27 na skrzypce solo „Obsession”
Prélude. Obsession, Malinconia, Danse des ombres, Les Furies
Ennio Morricone (1928-2020)
Chi Mai – aranżacja Léon Kerremans
Tomaso Antonio Vitali (1663-1745)
Chaconne in G minor

Eugeniusz Wawrzyniak jest polskim organistą mieszkającym od 1989 roku w Belgii. Po ukończeniu poznańskiej Akademii Muzycznej, w klasie organów profesora Romualda Sroczyńskiego, studiował w Konserwatorium Królewskim w Liège i w Brukseli. W 1991 roku uzyskał Dyplom Premier Prix.
Koncertował na najważniejszych festiwalach organowych w Polsce oraz w Belgii, Czechach, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Luksemburgu, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech oraz na Tajwanie i w Stanach Zjednoczonych, między innymi w Nowym Jorku – w katedrze św. Patryka, w katedrze św. Agnieszki na Long Island i w kościele św. Malachego na Broadwayu.
W ramach działalności artystycznej Eugeniusz Wawrzyniak nie ogranicza się do recitali organowych, ale poszukuje nowych wyzwań, łącząc swoje interpretacje muzyki organowej z innymi instrumentalistami. Przykładem jest podwójna płyta „Destiny”, na której towarzyszą mu flecista Marc Grauwels i skrzypek Yossif Ivanov oraz koncerty z Lorenzo Gatto (skrzypce), Romanem Gryniem (trąbka), Chórem Chłopięcym i Męskim Filharmonii Poznańskiej pod dyrekcją Macieja Wielocha, String Quartet Sirius (Praga), Thierrym Cammaertem (obój), Alexandrem Debrusem (wiolonczela).
Jako prezes Towarzystwa Muzycznego „Concerto” oraz dyrektor artystyczny Festiwalu Muzycznego w Marchienne w Charleroi, Eugeniusz Wawrzyniak rozwija aktywnie działalność kulturalną w Walonii, organizując koncerty muzyki organowej, chóralnej i kameralnej. Jednym z nadrzędnych celów jego działalności społecznej jest podtrzymywanie polskości wśród Polonii oraz przybliżenie polskiej kultury społeczności belgijskiej.
Artysta jest założycielem zespołu wokalno-instrumentalnego „Credo”, z którym nagrał dwie płyty: „Avec vous, je suis avec vous” (2012) oraz „Pour aimer de plus grand amour” w roku 2014. W jego dorobku artystycznym znajdują się ponadto trzy solowe płyty organowe: Sonaty Feliksa Mendelssohna z Bazyliki Archikatedralnej św. Piotra i Pawła w Poznaniu (2015), „Soli Deo Gloria” z utworami Bacha, Guilmant, Freteura, Borowskiego i Pardiniego z kościoła św. Kazimierza Królewicza we Wrocławiu (2017), „Christus Vincit” z utworami Bacha, Buxtehudego, Chopina, Morricone, Renauda, Claussmanna, Bedarta, Sawy, Hollinsa z kościoła Notre Dame de Miséricorde w Charleroi (2024).
Od 1990 roku Eugeniusz Wawrzyniak jest organistą tytularnym w kościele Notre Dame de Miséricorde w Charleroi. Jest również pedagogiem w Atélier Musical de Manage, gdzie prowadzi klasę organów i fortepianu.
W latach 2011-2013 był trzykrotnie nominowany do tytułu „Polak Roku w Belgii” w dziedzinie kultury – konkursu organizowanego przez Radę Polonii Belgijskiej przy współpracy Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Brukseli.
W październiku 2015 roku został odznaczony przez Guy Harpigny, biskupa diecezji Tournai, medalem Saint-Eleuthère z okazji 25-lecia pracy artystycznej i piastowania funkcji organisty tytularnego w kościele Notre Dame de Miséricorde w Charleroi.
Yossif Ivanov to jeden z najbardziej uznanych skrzypków młodego pokolenia. W 2002 roku, wieku 16 lat, został zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego w Montrealu, a w 2004 roku uzyskał drugą nagrodę oraz nagrodę publiczności – w jednym z najbardziej prestiżowych i najstarszych konkursów muzycznych – Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Elżbiety Belgijskiej.
Przez magazyn „The Strad” został uznany za „wykonawcę imponującego stanowczością i dobrą prezencją wykonania”.
Studiował skrzypce u Zakhara Brona, Igora i Valery’ego Ojstracha oraz Augustina Dumay. W 2008 roku został najmłodszym profesorem skrzypiec w Konserwatorium Królewskim w Brukseli.
W 2010 roku został zaproszony do Ameryki Północnej z Philharmonic Orchestra of London, pod batutą Vladimira Jurowskiego oraz zadebiutował w Azji występując z Malaysian Philharmonic Orchestra i Singapore Symphony Orchestra.
Od października 2018 roku jest asystentem Augustina Dumay w Queen Elisabeth College of Music.
Yossif Ivanov występował w najbardziej prestiżowych salach europejskich pod kierunkiem wybitnych dyrygentów: Neeme Järvi, Marin Alsop, Yannick Nézet-Séguin, Vladimir Jurowski, Kazushi Ono, Jaap Van Zweden, Gerard Schwarz, Hans Graf, Walter Weller, Jean-Claude Casadesus, Philippe Herreweghe, Jesús López-Cobos, Stéphane Denève, Jean-Jacques Kantorow, Ion Marin, Yuri Simonov, Joshua Weilerstein, Louis Langrée i John Axelrod.
Koncertował z Orchestre Symphonique de Montréal, London Philharmonic Orchestra (trasy po Wielkiej Brytanii i USA), Philharmonia Orchestra, Luzerner Sinfonieorchester, Vancouver Symphony Orchestra, Rotterdams Philharmonic Orchestra, Konzerthausorchester Berlin, Stuttgart Philharmonic Orchestra, Orchestre Philharmonique du Luxembourg, Residentie Orchestra w Hadze, Kremerata Baltica, English Chamber Orchestra, Orchestre de la Suisse Romande, Sinfonica della RAI Orchestra, Filarmonica A. Toscanini, Orchestre de Chambre de Lausanne, Orchester National de Lille, Orchester National d’Ile de France, Orchestre de Chambre de Paris, Vienna Chamber Orchestra, City of Birmingham Symphony Orchestra, Oregon Symphony Orchestra, Hong Kong Sinfonietta czy Sinfonia Varsovia.
Został zaproszony do występu z recitalami w Mozarteum Salzburg, Wigmore Hall, Philharmonie Essen, Beethovenfest Bonn, Eilat, Menton, Marsylia, Rencontres Musicales d’Evian i Montpellier Festivals, Teatro Carlo Fenice Genova, Ravenna Musica, Ferrara Musica, Istituzione Universitaria dei Concerti Roma, Kioi Hall Tokyo, Yokohama’s Minato Mirai Hall, Ravinia Festival, Washington Phillips Collection, Carnegie Hall i Ladies Morning Musical Club in Montréal.
Artysta współpracował z pianistami: Martha Argerich, Itamar Golan, Julien Quentin, Javier Perianes, Ingrid Fliter, Frank Braley, François-Frédéric Guy, Adam Laloum, David Kadouch i Plamena Mangova.
Jego pierwsze nagranie dla wytworni Ambroisie/Naïve z sonatami Francka, Ysaye i D’Haene zdobyło prestiżową nagrodę „Diapason d’Or of the Year”. Dla tejże wytwórni nagrał dwie kolejne płyty z orkiestrą (w repertuarze Bartók, Szostakowicz i Dutilleux/D’Haene), które zostały bardzo dobrze przyjęte.
Przyszłe projekty nagraniowe obejmują album Prokofiewa (wykonanie wraz z bratem Philippe) dla wytwórni Aparte. Wraz z innymi belgijskimi skrzypkami Lorenzo Gatto i Hrachya Avanesyanem – Yossif założył zespół Trilogy, prezentując w Europie, Azji i na Bliskim Wschodzie klasyczne arcydzieła obok muzyki filmowej i standardów jazzowych, zdobywając przy tym miliony wyświetleń na kanale YouTube.
Yossif Ivanov gra na skrzypcach Giuseppe Guarneri z 1704 roku.

poniedziałek, 22 czerwca 2026 godz. 19:00
Bogdan Narloch – organy
Roman Gryń – trąbki
program:
Marc Antoine Charpentier (1643-1704)
Preludium z Te Deum
John Stanley (1713-1786)
Trompet Voluntary
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Sinfonia z kantaty „Wir danken dir, Gott, wir danken dir” BWV 29
Fryderyk Chopin (1818-1849)
Etiuda op. 10 nr 3
Mirosław Gąsieniec (*1954)
Concerto di barocco na trąbkę, cz. II
Georg Friedrich Händel (1685-1759)
Aria „Let the Bright Seraphim” z Oratorium „Samson”
Leon Boёllmann (1862-1897)
Z Suity Gotyckiej op. 25: Prière à Notre-Dame, Toccata
Marek Czerniewicz (*1974)
„For My Godfather” na flugelhorn i organy
Dale Wood (Wojtkiewicz) (1934-2003)
„Beneath the Cross of Jesus”
Karol Kurpiński (1785-1857)
Cavatina

Bogdan Narloch jest absolwentem Akademii Muzycznej w Gdańsku, w klasie organów prof. Leona Batora. Od wielu lat pełni funkcję dyrektora Międzynarodowego Festiwalu Organowego w Koszalinie, Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Słupsku oraz Mariackich Koncertów Muzyki Organowej i Kameralnej w Stargardzie.
W latach 1995-2014 wspólnie z prof. Markiem Toporowskim organizował coroczne Ogólnopolskie Kursy Interpretacji Muzyki Organowej, odbywające się pod patronatem Ministra Kultury. Prowadziło je wielu wybitnych europejskich organistów.
Jest profesorem zwyczajnym, byłym pracownikiem Akademii Sztuki w Szczecinie i Uniwersytetu Pomorskiego w Słupsku.
Jego bardzo aktywna działalność koncertowa obejmuje recitale solowe, muzykę kameralną i koncerty z orkiestrami. Występował w większości krajów europejskich (Austria, Belgia, Białoruś, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Litwa, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Węgry, Włochy) oraz w Brazylii, Izraelu, Kanadzie, Rosji, Urugwaju, Tajwanie i USA.
W swoim dorobku posiada wiele nagrań CD, m.in. prezentujących historyczne organy i muzykę organową Pomorza. Zajmuje się też działalnością związaną z badaniami i ochroną historycznych organów na Pomorzu, współpracując w tym zakresie z Urzędem Ochrony Zabytków.
Za swoją działalność został odznaczony, m.in. brązowym medalem Zasłużony Kulturze „Gloria Artis” przyznanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, nagrodą „Pro Arte” Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego za wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury oraz nagrodą „Koszaliński Orzeł” w dziedzinie Kultura, przyznanym przez Prezydenta Miasta Koszalina.
W 2021 roku otrzymał Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” – wysokie odznaczenie dla osób świeckich, które przyznane zostało przez papieża Franciszka.

Roman Gryń jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, którą ukończył w 1983 roku na wydziale instrumentalnym ze specjalnością Trąbka. Swoje umiejętności doskonalił u Tiemofieja Dokshicera i Edwarda Tara w Bayreuth w Niemczech.
Jest laureatem Konkursu Młodych Trębaczy w Pabianicach (1980) oraz Konkursu Gry na Trąbce w Gdańsku (1985).
Pracę zawodową rozpoczął w 1983 roku w Filharmonii Narodowej w Warszawie. W latach 1986-1988 pracował na stanowisku muzyka solisty w Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy, a w latach 1986-2007 był solistą i kierownikiem grupy trąbek w Filharmonii Poznańskiej.
Współpracował z Filharmonią Bałtycką, Szczecińską, Koszalińską, Toruńską Orkiestrą Kameralną, „Capellą Bydgostiensis”, Brandenburgische Staatsorchester, The Northamptonshire County Youth Concert Band, z którymi koncertował we wszystkich krajach Europy, a także w USA i Kanadzie.
Roman Gryń koncertuje z organistami, jest współtwórcą zespołu kameralnego „Poznań Brass Quintet”, wielokrotnie koncertował z zespołem „Tutti e Solo”, z którym nagrał płytę „Polski Barok”.
Prof. dr hab. Roman Gryń prowadzi klasę trąbki w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy oraz Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Prowadzi warsztaty i kursy interpretacji w zakresie muzyki orkiestrowej, kameralnej i solistycznej.

poniedziałek, 29 czerwca 2026 godz. 19:30
Pedro Alberto Sánchez (Hiszpania) – organy
Agnieszka Kaczmarek-Bialic – harfa
program:
Juan Bautista Cabanilles (1644-1712)
Tiento XVI (Lleno)
Tiento XII de falsas
Antonio Soler (1729-1783)
Sonata 102
Sonata 104
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Coral „Dies sind die heilgen zehn Gebot” BWV 678
Preludio y Fuga en Re Mayor BWV 532
Hilarión Eslava (1807-1878)
Marcha de los Reyes Magos
Agnieszka Kaczmarek-Bialic
„W średniowiecznym zamku”
Johann Pachelbel (1653-1706)
Ciacona
Georg Friedrich Händel (1685-1759)
Passacaglia
Claude Debussy (1862-1918)
Preludium
Maciej Małecki (*1940)
„W Ateńskim Gaju”
Agnieszka Kaczmarek-Bialic
„Taniec Motyli”

Pedro Alberto Sánchez – z Zakonu Świętego Augustyna (O.S.A. Ordo Sancti Augustini) – studiował religioznawstwo w Estudios Eclesiásticos por la Universidad Pontificia de Salamanca i prawo kanoniczne w Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza z Akwinu w Rzymie.
Edukację muzyczną rozpoczął w słynnym chórze chłopięcym w Królewskim Monasterio San Lorenzo de El Escorial, a następnie studiował w madryckim konserwatorium muzycznym „Arturo Soria”, gdzie uzyskał tytuł profesora organów.
Następnie przeniósł się do Rzymu, aby uczęszczać do słynnego Conservatorio Santa Cecilia, gdzie doskonalił w grę na organach i kompozycję pod okiem wielkich mistrzów, takich jak Ottorino Baldassarri, Jiri Lecjian i Federico del Sordo. Był również członkiem Scholi w Bazylice Świętego Piotra.
Naukę kontynuował w Pontificio Instituto de Música Sacra, gdzie specjalizował się w śpiewie gregoriańskim i improwizacji.
Pedro Alberto Sánchez uzyskał tytuł magistra pedagogiki organowej w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Madrycie, gdzie jego mentorem był dr Miguel Bernal Ripoll.
Koncertował w Hiszpanii, Belgii, Polsce, Szwajcarii, Włoszech, Panamie, Meksyku i Stanach Zjednoczonych.
Pełni funkcję dyrektora muzycznego i organisty w Real Monasterio del Escorial w Madrycie oraz jest dyrektorem festiwalu Semana Internacional de Organo de Madrid.

Agnieszka Kaczmarek-Bialic jest absolwentką Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie harfy prof. Bogumiły Lutak-Modrinić, gdzie uzyskała dyplom z odznaczeniem oraz Hochschule für Musik we Freiburgu w Niemczech, gdzie studiowała pod kierunkiem Ursuli Holliger.
Stypendystka fundacji Helene-Rosenberg-Stiftung we Freiburgu oraz Alfred Toepfer-Stiftung w Hamburgu.
Uczestniczyła jako solistka i kameralistka w wielu Międzynarodowych Festiwalach Muzycznych, m.in. w Ankarze, Stambule, Padrze, Pekinie, Brukseli, Wilnie, Bratysławie (Melos Ethos), Warszawie (Warszawska Jesień), Wilanowie (Muzyka Dawna w Wilanowie), Krakowie (Forum Młodych Kompozytorów, Młodzi Artyści w Krakowie, Niemiecko-Polskie Sympozjum Harfowe, Muzyka w Starym Krakowie), Katowicach (I Międzynarodowy Festiwal Harfowy), Wrocławiu (Musica Polonica Nova), Bytomiu (Festiwal Muzyki Nowej), Łańcucie (Muzyczny Festiwal w Łańcucie).
Występowała jako solistka, m.in. z Kammerorchester Freiburg, Bad-Krozingen, Johannis Kantorei Frankfurt, Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Sinfoniettą Cracovią, Orkiestrą Symfoniczną i Kameralną Filharmonii Śląskiej, Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Gorzowskiej, Krakowską Orkiestrą Kameralną, Bielską Orkiestrą Kameralną oraz Zespołem Muzyki Barokowej im. G.Ph. Telemanna.
W 2024 roku została laureatką Złotego Dyplomu Międzynarodowego Konkursu „Muzyczne Orły” w kategorii Solista.
Dokonała wielu prawykonań utworów kameralnych i solowych, m.in. Jonaha Perettiego (Finlandia), Philipa Czapłowskiego (Australia), Yoori Kim (Korea Południowa), Michaela Gatonski (USA/Polska), Michaila Travlosa (Grecja), Oleksanda Szymko (Ukraina), Maksyma Szorenkowa (Ukraina), Joanny Szymali, Piotra Mossa, Wojciecha Widłaka, Mateusza Bienia, Marka Pawełka, Michała Zielińskiego, Ewy Fabiańskiej-Jelińskiej. Dokonała również pierwszych polskich prawykonań utworów Stephena Rowleya Montague (USA) i Toshio Hosokawy (Japonia).
Jest pierwszą harfistką Filharmonii Śląskiej w Katowicach. Współpracuje jako wykładowca z Akademią Muzyczną w Katowicach.

poniedziałek, 6 lipca 2026 godz. 19:00
Witold Zalewski – organy
Hanna Zalewska – organy
program:
Konstanty Gorski (1859-1924)
Fantazja f-moll
Feliks Nowowiejski (1877-1946)
„Pochód do Katedry” op. 8 nr 3
Wstęp do Chorału „Witaj Królowo” op. 9 nr 4
Bronisław Kazimierz Przybylski (1941-2011)
Passacaglia na temat „Roty” Feliksa Nowowiejskiego
Jan Gawlas (1901-1965)
Fantazja op. 14
Max Reger (1873-1916)
Introdukcja i passacaglia f-moll op. 65
Mieczysław Surzyński (1866-1924)
Capriccio fis-moll op. 36

Witold Zalewski ukończył w 1992 roku Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie organów prof. Jana Jargonia.
Od 1995 roku pełni funkcję I organisty w Królewskiej Katedrze na Wawelu. W latach 1998-2020 był członkiem Komisji Muzyki Kościelnej Kurii Metropolitalnej w Krakowie.
Jako solista koncertował regularnie na najważniejszych festiwalach w kraju i za granicą. Wystąpił, m.in. w katedrze św. Patryka na Manhattanie w Nowym Jorku, katedrze Notre-Dame w Paryżu, katedrze św. Andrzeja w Sydney, Tokio Metropolitan Art Space, Nativity Church w Betlejem oraz w Buenos Aires, Montevideo, Rio de Janeiro, Toronto, Jerozolimie, Irkucku, Istambule, Sankt Petersburgu i Moskwie.
W czasie pielgrzymek Ojca Świętego Jana Pawła II do ojczyzny, w liturgiach sprawowanych przez Jana Pawła II, pełnił rolę organisty w Katedrze Wawelskiej, Sanktuarium w Łagiewnikach oraz na Błoniach Krakowskich.
Witold Zalewski jest autorem „Śpiewnika pieśni kościelnych” wydanego nakładem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego w 1997 roku oraz współredaktorem i współautorem wielu innych publikacji, m.in. „Śpiewnika Wawelskiego”.
W 2011 roku został wyróżniony przez papieża Benedykta XVI odznaczeniem „Pro ecclesia et Pontifice”.
W latach 2016-2020 był dyrektorem Międzyuczelnianego Instytutu Muzyki Kościelnej w Krakowie. Obecnie pracuje w Instytucie Muzyki Kościelnej Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie na stanowisku profesora uczelnianego.
W 2025 roku obchodził jubileusz 30-lecia pracy liturgicznej w Katedrze Wawelskiej.
Hanna Zalewska jest studentką V roku studiów na Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, w klasie prof. dra hab. Andrzeja Białki.
Jest laureatką wielu konkursów muzycznych w Polsce, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Pianistów „Chopin pod Wawelem” (Kraków 2016, wyróżnienie), III Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego (Trzciana 2018, I miejsce), XI Konkursu Młodych Organistów (Kraków 2018, I miejsce), Ogólnopolskiego Konkursu Organowego CEA 2019 (Wrocław, I miejsce), jak i za granicą: III Międzynarodowego Konkursu Muzycznego (Kyoto 2025, I miejsce – duet), X Międzynarodowego Konkursu Muzycznego (Rzym 2025, I miejsce – duet, I miejsce – organy solo) oraz V Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej KraCamera (Kraków 2025, I miejsce – duet).
Uczestniczyła w kursach mistrzowskich, m.in. w 2016 i 2018 roku w Zimowej Akademii Sztuki w Europejskim Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach.
Prowadzi ożywioną działalność koncertową występując na renomowanych festiwalach w Polsce, m.in. Międzynarodowym Festiwalu Organowym (Koszalin, Sarbinowo, Ustronie Morskie, Darłowo, Jamno, 2020, 2023), Letnich Koncertach Organowych (Oświęcim, 2020, 2022, 2025), XIII Salezjańskim Lecie Muzycznym (Przemyśl, 2023), CLXXXV koncercie Polskiego Towarzystwa Bachowskiego (Kraków, 2023), XXIII Międzynarodowym Festiwalu Letnie Koncerty Organowe (Kraków, 2025), Wadowickim Festiwalu Organowym (Wadowice, 2025), Podgórskich Letnich Koncertach (Kraków, 2025), 24. Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej im. Wacława Geigera (Zakopane, 2025).
Hanna Zalewska występuje również na arenie międzynarodowej. W 2019 roku reprezentowała Kraków na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie, podczas których wykonała recital organowy w mieście Panami City. W tym samym roku odbyła tournée po Francji w ramach projektu „Fete de la musique”.
W 2025 roku wystąpiła w St. Mary Catedral w Edynburgu na koncercie z okazji Święta Niepodległości, współpracując z Scottish Polish Cultural Association.
W 2026 roku wzięła udział w tournée po Ameryce Północnej, występując w St. Patrick Catedral w Nowym Jorku, Holy Name Catedral w Chicago oraz Timothy Eaton Memorial Church w Toronto.
Była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia artystyczne w sezonie artystycznym 2018/2019 oraz w roku 2021 realizowała projekt stypendialny pod nazwą „Hanna Zalewska prezentuje organy Krakowa”. Dwukrotnie przyznano jej Stypenium Rektora na Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

wtorek, 14 lipca 2026 godz. 19:00
Andreas Boltz (Niemcy) – organy
Ruth Schwachhöfer (Niemcy) – skrzypce
program:
Josef Rheinberger (1839-1901)
Sonata nr 20 op. 196 część 1
Präludium – Lento maestoso
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
„Kyrie, Gott Vater in Ewigkeit” BWV 669
Gabriel Fauré (1845-1924)
„Berceuse“ D-dur op. 16
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
„Christe, aller Welt Trost” BWV 670
Josef Rheinberger (1839-1901)
Sonata nr 20 op. 196 część 3
Pastorale – Andantino
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
„Kyrie, Gott Heiliger Geist” BWV 671
Nicolas de Grigny (1672-1703)
Hymn „A solis ortus”
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
„An Wasserflüssen Babylon” BWV 653
Josef Rheinberger (1839-1901)
Sonata nr 20 op. 196 część 4
Finale – Con moto – Lento

Andreas Boltz jest absolwentem Uniwersytetu Muzycznego w Würzburgu, gdzie uzyskał dyplom A z muzyki kościelnej, państwowy certyfikat nauczyciela muzyki oraz dyplom mistrzowski w klasie mistrzowskiej w zakresie gry na organach pod kierunkiem prof. Günthera Kaunzingera.
Od czerwca 2011 roku Andreas Boltz pełni funkcję dyrektora muzycznego w katedrze św. Bartłomieja we Frankfurcie.
Jest dyrektorem artystycznym „Koncertów Katedralnych we Frankfurcie” podczas których kilka razy w roku prezentuje muzykę organową. W 2025 roku roku występował, m.in. w Bazylice św. Klotyldy w Paryżu oraz katedrach w Erfurcie i Monachium, a także dyrygował dwoma wykonaniami „Missa Solemnis” Beethovena w historycznej praktyce wykonawczej w katedrze we Frankfurcie.
W 2018 roku otrzymał Nagrodę Schumanna od Towarzystwa Roberta Schumanna we Frankfurcie.
Ruth Schwachhöfer studiowała grę na skrzypcach u Aloisa Kottmanna w Akademii Muzycznej – Konserwatorium dr. Hocha we Frankfurcie nad Menem oraz na Wydziale Muzycznym Uniwersytetu Johannesa Gutenberga w Moguncji, uzyskując dyplom z nauczania muzyki. Uczęszczała na kursy mistrzowskie gry na skrzypcach barokowych u Swantje Hoffmann i Isabel Schau.
Jest wykładowczynią pedagogiki gry na skrzypcach i zespołów smyczkowych w Szkole Muzycznej w Rödermark oraz udziela prywatnych lekcji muzyki.
Jest członkinią „Philharmonischen Orchester Aschaffenburg“ oraz „Frankfurter Barocksolisten“ i „Darmstädter Barocksolisten“.
Koncertuje z mężem, Andreasem Boltzem, tworząc duet skrzypcowo-organowy.

poniedziałek, 20 lipca 2026 godz. 19:00
Roman Perucki – organy
Alina Kamińska – recytacje
program:
Charles-Marie Widor (1844-1937)
Symfonia op. 13 nr 4 f-moll
Toccata, Fugue. Moderato assai, Andante cantabile, Scherzo, Andante, Finale /Moderato/
Max Reger (1873-1916)
Melodia op. 59 nr 11
Felix Borowski (1872–1956)
Sonata nr 1 a-moll
Allegro ma non troppo, Andante, Allegro con fuoco
Muzyka, Życie, Duchowość
Henryk Zbierzchowski (1881-1942)
„Organy nocy”
Ewa Stadtmüller (*1966)
„Gdzie mieszka muzyka”
Wisława Szymborska (1923-2012)
„Podziękowania”
„Możliwości”
„Trochę o duszy”
„Tutaj”
Jan Twardowski (1915-2006)
„Boże spraw, żebym nie zasłaniał sobą Ciebie”
„Dziękuję Ci po prostu za to, że jesteś”
„Śpieszmy się kochać ludzi. Tak szybko odchodzą”
Karol Wojtyła (1920-2005)
„Właściwa inwokacja, czyli wołanie do człowieka, który stał się ciałem historii”
„Ktoś się długo pochylał nade mną”
„Miłość mi wszystko wyjaśniła”

Roman Perucki ukończył gdańską Akademię Muzyczną im. Stanisława Moniuszki w klasie organów prof. Leona Batora w 1986 roku. Uczestniczył w mistrzowskich kursach organowych w kraju i za granicą. W latach 1996-1999 był prorektorem ds. artystycznych gdańskiej Akademii Muzycznej, a od 1999 roku jest jej profesorem.
Jest jurorem wielu międzynarodowych konkursów organowych, m.in. w Kaltern we Włoszech, w Opavie w Czechach, w Paryżu we Francji.
Prowadzi kursy mistrzowskie w Niemczech, Francji, Meksyku oraz wykłady w uczelniach i szkołach muzycznych w Polsce.
Dokonał licznych nagrań dla radia i telewizji w Polsce i za granicą, wydał 28 płyt, z których jedna uzyskała status platynowej, a dwie złotej. Jego płytę „Messe pour les paroisses” Françoisa Couperina Le Granda Bohdan Pociej uznał – w „Ruchu Muzycznym” – za najlepsze nagranie 1991 roku wydane w Polsce, a druga płyta Oliwska nominowana była do nagrody Fryderyka.
Jest dyrektorem naczelnym Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. Fryderyka Chopina w Gdańsku (w latach 1993-1997 był jej dyrektorem artystycznym), prezesem Pomorskiego Stowarzyszenia „Musica Sacra”, z którym organizuje Międzynarodowyo Festiwal Muzyki Organowej w Katedrze Oliwskiej, Międzynarodowy Konkurs Organowy im. Jana Pieterszoona Sweelincka w Gdańsku, cykl koncertów „Bliżej Bacha”, koncerty z okazji Jarmarku św. Dominika w kościele oo. Dominikanów w Gdańsku oraz festiwale organowych w kościołach Pomorza.
Z inicjatywy Romana Peruckiego powstało Gdańskie Centrum Muzyczno-Kongresowe – siedziba Polskiej Filharmonii Bałtyckiej – w skład którego wchodzi sala koncertowa na 1000 miejsc ze znakomitą akustyką i trzy sale kameralne. Jest to jedna z największych i najpiękniejszych sal koncertowych w Polsce i w Europie. W sierpniu 2005 roku Filharmonia Bałtycka, w związku z obchodami 25-lecia Solidarności, gościła przywódców wielu państw Europy. Odbyły się wówczas koncerty w których wystąpili, m.in. Jean Michael Jarre, orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Akademicki Chór Uniwersytetu Gdańskiego, Chór Akademicki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Orkiestra Polskiej Filharmonii Bałtyckiej i połączone chóry prawykonali utwór „Kantata Wolności” Jana A.P. Kaczmarka, który został dedykowany Ojcu Świętemu – Janowi Pawłowi II.
W swoim dorobku ma ponad 2000 recitali. Koncertował, m.in. w Katedrze Notre Dame w Paryżu, Katedrze Lozańskiej, Katedrze Narodu w Brukseli, Katedrze w Rydze oraz na wielu znamienitych, międzynarodowych festiwalach. Występował również jako kameralista i solista, m.in. z Orkiestrą Polskiej Filharmonii Bałtyckiej, Orkiestrą Polskiej Filharmonii Kameralnej, Orkiestra Kameralna Polskiego Radia „Amadeus” Agnieszki Duczmal, Orkiestrą Nationale Porto i ze znakomitymi solistami. Z Kwartetem Dętym Filharmonii Bałtyckiej dokonał prawykonania Suity na kwartet dęty i organy kompozytora Zbigniewa Kruczka na stałe mieszkającego w Belgii. Dużą cześć koncertów wykonuje wspólnie z żoną Marią, znakomitą skrzypaczką, specjalistką w zakresie muzyki barokowej.
Jest pierwszym organistą Archikatedry Oliwskiej, członkiem Komisji Liturgicznej przy Metropolicie Gdańskim. W 2004 roku był przewodniczącym komisji rekonstrukcji organów barokowych w Katedrze Pelplińskiej. Od 1999 roku jest prezesem Stowarzyszenia Miłośników Archikatedry Oliwskiej, które pomaga przy restauracji zabytków tej jednej z największych i najpiękniejszych świątyń w Polsce.
Posiada liczne odznaczenia i nagrody, w tym najwyższe odznaczenia papieskie „Pro Eclessiae et Pontifice”. W 2005 roku otrzymał złotą odznakę „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz Medal św. Wojciecha za zasługi dla Gdańska.

Alina Kamińska w 1991 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Krakowie i związała się z Teatrem Bagatela w Krakowie.
Drogę artystyczną rozpoczęła pod okiem Sławomira Mrożka, grając w jego światowej prapremierze „Wdów”. Spektakl wyreżyserował sam autor w ramach Dionisia Festival w Sienie w 1992 roku.
W macierzystym teatrze wystąpiła w dramatach de Moliny, Czechowa, Jerofiejewa, Kafki (adaptacja), Wyspiańskiego, Witkacego i Gombrowicza. Grała i śpiewała we wspaniałym „Skrzypku na dachu” i „Sztukmistrzu z Lublina”. Przez wiele lat była jedną z żon głównego bohatera legendarnej farsy Raya Cooneya „Mayday” i jej kontynuacji „Mayday 2”.
Pojawiła się w kilku filmach kinowych i telewizyjnych, m.in. „Bezmiarze sprawiedliwości” Wiesława Saniewskiego, „Eterze” Krzysztofa Zanussiego, „Liście Schindlera” Steven`a Spielberga, gdzie pracowała na planie zdjęciowym, m.in. z Liamem Neesonem i Ralphem Fiennesem.
Zagrała matkę głównej bohaterki w filmie „Miasto 44” Jana Komasy. Występuje w serialach i programach rozrywkowych. Zagrała w „Czasie honoru”, „Na dobre i na złe”, „Przeznaczeniu”, „Majce”, „Ojcu Mateuszu”, „Julii”, „Planecie Singli. Osiem historii”, „Grzechach sąsiadów”, „LABie” i „Moim Biegunie” z cyklu „Prawdziwe Historie”, a obecnie występuje w serialu „Szpital św. Anny” w roli matki Julii Kamińskiej.
Występowała także w Teatrze Telewizji w spektaklach dla dzieci. Przez kilkanaście lat brała udział w „Telewizyjnych Spotkaniach z Balladą”, gdzie grała jedną z głównych postaci, czyli Misię.
Dla Teatru Polskiego Radia użyczyła głosu w wielu produkcjach, słuchowiskach, jak chociażby w adaptacji Tadeusza Konwickiego. W Radiu RMF FM współprowadziła przez kilka lat cykliczne, kultowe audycje „I po zawodach” oraz „Obieżyświat”. Występowała także w radionoweli „Apteka Marzenie” i w „Dzienniku kolonizacji Marsa”.
Jest lektorką wielu filmów dokumentalnych i przyrodniczych oraz często podkłada głos w reklamach. Słyszymy ją w audiobookach w muzeach europejskich oraz w szeregu gier komputerowych, m.in. dla Amadeusz Studio („Transformers: Wojna o cybertron”).
Ukończyła podyplomowe studia Zarządzanie Kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim i zajęła się tworzeniem projektów oraz wydarzeń kulturalnych. Współpracowała z kuratorem Wojciechem Onakiem nad wystawą „Plakat to nie papier” w krakowskim „Pałacu Sztuki”, była również ambasadorką wystawy profesora Stanisława Wejmana, a obecnie pracuje z tym samym kuratorem nad wyjątkową wystawą prac Andy`ego Warhola.
Przez pięć lat była przewodniczącą Komisji Kultury w Dzielnicy I w Krakowie, gdzie na Starym Mieście i Kazimierzu zajmowała się zachowaniem historycznego dziedzictwa, a także tworzeniem i wzmacnianiem obszaru społecznego i kulturalnego Krakowa.
W uznaniu osiągnięć zawodowych została odznaczona orderem „Honoris Gratia”, a także Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Pracuje charytatywnie od ponad 30 lat. Lubi ludzi z charakterem i pozbawionych małostkowości, gotuje z pasją i żyje z pasją. Wędrówki po górach są jej ważną aktywnością i spędzaniem wolnego czasu. Zawsze patrzy „do przodu”.

poniedziałek, 27 lipca 2026 godz. 19:00
Víctor Contreras (Meksyk) – organy
Marek Pawełek – akompaniament
Paulina Martini – sopran
program:
Georg Muffat (1653-1704)
Toccata Prima
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Fantazja i fuga g-moll, BWV 542
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Magnificat BWV 243, Aria „Quia respexit”
Georg Friedrich Händel (1685-1759)
Aria „Cara speme questo core”
Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)
Fantazja f-moll, KV 608
José Jesús Estrada (1897-1967)
Aspiración
Michał Lorenc (*1955)
„Ave Maria”
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Kantata BWV 199 „Mein Herze schwimmt in Blut”: recytatyw i aria „Wie freudig ist mein Herz”
Ramón Noble Olivares (1924-1995)
Tocatina
Luis Granados (*1998)
Meditación III

Víctor Contreras to ceniony meksykański organista, klawesynista i dyrygent orkiestrowy pochodzący z rodziny o wielopokoleniowych tradycjach muzycznych. Studiował grę na organach u Érica Lebruna w Konserwatorium Saint-Maur-des-Fossés we Francji, gdzie uczył się również gry na klawesynie u Élisabeth Joyé i Richarda Siegela.
Po powrocie do Meksyku studiował dyrygenturę u Sergio Cárdenasa i Fernando Lozano Rodrígueza i był gościnnym dyrygentem kilku orkiestr symfonicznych.
Prowadzi działalność koncertową i edukacyjną, często udostępniając nagrania swoich występów na żywo w internecie.
Założył Festiwal Organowy Santa Prisca w Taxco de Alarcón w stanie Guerrero oraz Międzynarodowy Festiwal Organowy w Katedrze Matki Bożej z Guadalupe w Zamora de Hidalgo.
W 2013 roku, pod patronatem Narodowego Instytutu Sztuk Pięknych, założył Międzynarodowy Festiwal Organowy w Meksyku, którego jest dyrektorem artystycznym. Regularnie występuje we Włoszech, Niemczech, Francji, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych, Brazylii i Meksyku.
Od 2020 roku realizuje projekt, pod auspicjami Narodowego Funduszu Kultury i Sztuki, w kategorii Wykonawcy z Dorobkiem, „Epístolas Sonoras”, na który składają się trzy płyty – z meksykańską muzyką barokową, XX wieku i współczesną.
Dokonał pierwszego światowego nagrania we Włoszech pod auspicjami Fonca niedawno odkrytego „Matines tones Notebook of Sor María Clara del Santisimo Sacramento”, a także koncertował na żywo z tymi samymi utworami w Radiu UNAM.
Jest profesorem organów i klawesynu oraz dyrygentem i założycielem orkiestry i chóru barokowego w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Meksyku – najważniejszej instytucji edukacji muzycznej w kraju, założonej w 1866 roku, oferującej profesjonalne kształcenie w zakresie muzyki klasycznej, kompozycji i pedagogiki. Jest również nauczycielem gry na organach w Szkole Muzycznej Narodowego Instytut Sztuk Pięknych i Literatury.

Marek Pawełek ukończył z wyróżnieniem studia na Akademii Muzycznej w Krakowie na Wydziale Twórczości, Interpretacji i Edukacji Muzycznej. Umiejętności gry na organach rozwijał pod kierunkiem prof. Andrzeja Białko. Uczestniczył w kursach mistrzowskich prowadzonych przez znakomitych organistów z Polski i Europy.
Od 2006 roku pracuje jako muzyk – organista w Kościele Garnizonowym w Krakowie. Od 2008 roku jest akompaniatorem chóru „Psalmodia”. Jako chórzysta współpracował z Krakowskim Chórem Kameralnym, Filharmonią Krakowską, Operą Krakowską, Chórem Polskiego Radia w Krakowie, koncertując w Polsce i za granicą – we Włoszech, w Niemczech, Belgii, Szwecji, na Węgrzech.
W 2009 roku podjął współpracę – jako akompaniator – z Międzyuczelnianym Instytutem Muzyki Kościelnej w Krakowie. Od 2012 roku związany jest ze Stowarzyszeniem „Passionart”.
W 2015 roku zostały wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne jego opracowania kolęd, które zostały nagrane przez chór „Psalmodia”.
W 2016 roku był głównym organistą podczas centralnych uroczystości Światowych Dni Młodzieży w Krakowie. Wraz z innymi muzykami aranżował utwory na liturgię Światowych Dni Młodzieży i towarzyszył w przygotowaniu chóru.
Jako organista brał udział, m.in. w Mariańskich Koncertach Organowych, Letnich Koncertach Organowych w Oświęcimiu, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Zakopanym, Wadowickich Koncertach Organowych, Dniach Muzyki Kościelnej w Archidiecezji Krakowskiej, Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej w Rabce.
Realizując partie organów dokonał wielu nagrań fonograficznych muzyki solowej, chóralnej i kameralnej.
Dr Marek Pawełek jest nauczycielem zasad muzyki z elementami edycji nut w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej II stopnia im. ks. Kardynała Franciszka Macharskiego w Krakowie.

Paulina Martini jest absolwentką gdańskiej Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej II stopnia, w klasie fortepianu oraz wydziału Wokalno-Aktorskiego na Akademii Muzycznej w Gdańsku.
W 2005 jako jedyna sopranistka z Polski zaproszona na staż do Akademii Młodych Śpiewaków Teatru Maryjskiego w Sankt Petersburgu, gdzie była solistką w sezonach 2006-2008. Sezon 2008/2009 spędziła w Mediolanie gdzie współpracowała z wybitnym tenorem Raimundo Mettre.
Koncertowała w Niemczech, Słowacji, Rosji, Włoszech, Hiszpanii, Finlandii, Szwecji, Norwegii, Szwajcarii.
Jest dwukrotną stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – w tym prestiżowego stypendium „Młoda Polska”, a także dwukrotną stypendystką Prezydenta Miasta Gdańska.
W 2010 roku nagrała pierwszą płytę solową „Pieśni i Piosnki” Fryderyka Chopina, w nowej edycji prof. Jana Ekiera – projektu zrealizowanego w 200. rocznicę urodzin kompozytora, który był pierwszym nagraniem na rynku i obejmował także trasę koncertową w wielu krajach Europy.
Artystka posiada niezwykle bogaty repertuar od wczesnego baroku aż po współczesne kompozycje także z obszaru muzyki filmowej. Współpraca z wybitnymi muzykami klasycznymi oraz jazzowymi o olbrzymim dorobku scenicznym i nagraniowym, doskonale harmonizuje z jej ciągłym dążeniem do rozwoju talentu i poszerzaniem swoich horyzontów oraz pozwala na eksperymentowanie głosem operowym i odkrywanie nowych brzmień łączących klasykę z lżejszym repertuarem.
