Spotkanie przy globusie #83: „W godzinę dookoła Australii” / Magdalena Gumowska i Mariusz Łapiński

19 maja o godz. 18.00 odbędzie się 83. z cyklicznych Spotkań przy globusie. Naszymi gośćmi będą Magdalena Gumowska i Mariusz Łapiński (dobrzepojechane.pl). Zapraszamy na prelekcję pt.
W godzinę dookoła Australii. Podczas spotkania odwiedzimy najpiękniejsze zakątki tego kontynentu, poznamy niezwykłe ciekawostki oraz z bliska przyjrzymy się fascynującej dzikiej przyrodzie.

Magdalena Gumowska: studiowała dziennikarstwo, ale ostatecznie została inżynierem. Pilot drona, pasjonat kosmosu i ornitolog amator. Zawsze pozytywna i gadatliwa. Obecnie zajmuje się składem książek.

Mariusz Łapiński: z wykształcenia polonista (ojczystego języka uczył w Polsce i dalekiej Australii). Pilot wycieczek, gawędziarz, pasjonat dzikiej przyrody i tajemnic historii.

Jesteśmy autorami przygodowych reportaży: 

– Zwrotnik Dzioborożca, Azja Południowo-Wschodnia

– Jak nie dać się zjeść Australii 

– Kiwipedia, czyli Nowa Zelandia przybliżona.

17 lutego odbyło się 80. z cyklicznych Spotkań przy globusie. Gościliśmy Beatę i Pawła Pomykalskich, prowadzących bloga Adventum – konkretnie o podróżach. A główną bohaterką prelekcji była Wenecja.

17 marca o godz. 18.00 odbędzie się 81 z cyklicznych Spotkań przy globusie. Naszym gościem będzie Dorota Kłąb – z wykształcenia lingwistka, z zawodu lektorka języków obcych, tłumaczka, egzaminatorka. Z pasji podróżniczka i propagatorka krajów latynoskich. Odwiedziła ponad 70 krajów na 5 kontynentach. Wszystkie przygody podróżnicze możecie na bieżąco śledzić na IG: @doraexploradora_por_el_mundo.

„Salwador to najmniejszy, a zarazem najbardziej inspirujący kraj Ameryki Środkowej. Ostatnie lata przyniosły wiele zmian, zarówno społecznych, jak i politycznych. To nowa jakość życia, nowa polityczna rzeczywistość i szeroko rozumiany spokój dla Salwadorczyków – jednej z najbardziej otwartych, gościnnych i sympatycznych nacji na kontynencie północnoamerykańskim. Salwador to także bogactwo kultury, lokalnych zwyczajów, tradycyjnej kuchni ze słynnymi pupusas oraz pięknego rękodzieła. Dlaczego warto odwiedzić ten jeden z najmniej znanych krajów w sercu Ameryki Środkowej? Jak ostatnie przemiany wpływają na jego mieszkańców i turystykę? Co może nas najbardziej zaskoczyć i sprawić, że nie będziemy chcieli stamtąd wyjechać? Na te i inne pytania postaram się Wam odpowiedzieć w trakcie naszego spotkania! Moje podróże możecie na bieżąco śledzić na IG: doraexploradora_por_el_mundo.”

Dorota Kłąb

27 stycznia odbyło się w OCK kolejne z cyklicznych Spotkań przy globusie.

Beata i Paweł Pomykalscy – duet w pracy i życiu, póki co skutecznie łączący obowiązki zawodowe z zainteresowaniami. Są podróżnikami, autorami przewodników krajoznawczych i książek podróżniczych, specjalizują się w Bałkanach Zachodnich, Włoszech, Czechach oraz Niemczech. Z urodzenia i wyboru związani z ukochanym Górnym Śląskiem, któremu poświęcają szczególnie dużo uwagi. Promują miasta i regiony, wygłaszają prelekcje dotyczące kultury i zabytków poszczególnych miejsc. Prowadzą bloga Adventum-konkretnie o podróżach. Są autorami m.in. książek Czechy Nieoczywiste, Włochy Nieoczywiste, trzech tomów serii Polska z pomysłem i wielu innych publikacji.

Wenecja – miasto nieoczywiste i pełne kontrastów.

Miejscami przesycone turystycznym banałem i sprowadzone to roli martwego skansenu. Pełne gapiów, którzy tylko „zaliczają” to, co zaliczyć wypada.

Miejscami uparcie walczące o to, by pozostać sobą. Z życiem prowadzonym na łodziach pływających po kanałach i wodach laguny: dostawy produktów, służba zdrowia, policja, firmy remontowe i pogrzebowe. To wszystko jest inne niż w każdym „normalnym” mieście i wymaga wysiłku.

Miejscami podporządkowane tylko turystom, a miejscami mające tych turystów w nosie. Tak po prostu.

Miejscami gwarne, a miejscami bardzo ciche i tę ciszę wręcz celebrujące.

Miejscami pełne sztuki dawnych mistrzów, a miejscami będące płótnem Banksy’ego.

Miejscami błyszczące, a miejscami podniszczone i spatynowane, ale nadal zachowujące swój wyjątkowy charakter. Trochę jak zubożona arystokratka, która mimo biedy zachowuje maniery i błysk w oku.

Miejscami pachnąca Chanel, a miejscami po prostu śmierdząca.

I przemysłowa.

Piękna, fascynująca, niepowtarzalna. Jedyna w swoim rodzaju i dźwigająca na swych murach historię, o której pisze się książki i kręci filmy.

O prelegentach

Joanna Tuszyńska i Rafał Pocztowski tworzą zgrany duet podróżniczy. Obierają kierunki mało popularne, gdzie nie docierają znakowane szlaki i relacje z Instagrama. Wybierają miejsca, w których nie ma zasięgu telefonii, tłumów turystów ani zbytecznych wygód. Za to jest przestrzeń, nieskażona przyroda i rytm, w którym codzienne sprawy schodzą na drugi plan.

Ich pasją są góry. Wspinaczka pozwala nabrać dystansu do siebie i świata, uczy pokory wobec sił natury. Poza tym – jak śpiewało KSU – „patrząc z góry, wokoło świat wydaje się lepszy”.

Wyprawy organizują samodzielnie.

O wyprawie

Nasza miesięczna wyprawa do Tadżykistanu podzielona była na dwa etapy. Pierwszy, alpinistyczny – prowadził w najwyższe i najbardziej surowe rejony Gór Fann. Celem było zdobycie pięciotysięcznika Energia (5120 m).

Drugi, trekkingowy – to wędrówka przez rozległe doliny, wietrzne przełęcze, kamienne wąwozy i zielone, sielankowe tarasy.

W tym świecie lodowców i jałowców, świstaków i pasterzy, każdy krok był wyzwaniem i spotkaniem z pięknem przyrody.

Będzie to opowieść o podróży przez krajobrazy, które wciąż są wolne od cywilizacyjnego szumu. O ludziach, którzy mają niewiele, ale mają to, co w życiu najważniejsze – pogodę ducha, czas i siebie nawzajem. O kraju, który powoli, ale nieuchronnie upodabnia się do reszty świata.

9 grudnia 2025 roku o godz. 18.00 odbędzie się 78. z cyklicznych Spotkań przy globusie. Po górach Szkocji oprowadzi nas Marcin Błoński. Wstęp wolny.

Co oznaczają Ben, Loch i Glen? Czy w Szkocji są renifery? Czy powinienem zabrać moskitierę? Gdzie mogę rozbić namiot? Jak funkcjonują Bothies? Co góry Szkocji mają rzeczywiście wspólnego z Bieszczadami? Gdzie nie działa kompas i jak przygotować się na kilkudniowy trekking?

Na te i inne pytania odpowie Marcin Błoński, przewodnik górski i pasjonat gór Wysp Brytyjskich. Spotkanie obejmie doświadczenia z kilku wypraw w różne grupy górskie Szkocji – Grampiany Zachodnie, Góry Kaledońskie, Wyspę Skye, Cairngorms. Obok najciekawszych miejsc i przygód pojawią się praktyczne wskazówki dla planujących wyjazd. Opowieści towarzyszyć będzie wybór najlepszych zdjęć autora z omawianych regionów.

Marcin Błoński
Przewodnik górski, członek oraz były prezes Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich w Warszawie. Poza rodzimymi Beskidami, w których najczęściej bywa i pracuje, pasjonują go również bardziej odległe i niedostępne góry, takie jak ukraińskie i rumuńskie Karpaty, a przede wszystkim góry Wysp Brytyjskich, do odkrywania których zainspirowały go książki i filmy, a także szkocka i irlandzka muzyka. W góry zawsze wybiera się z namiotem i aparatem, starając się oddać przestrzeń i swobodę wędrowania, które oferują górskie regiony Brytanii. Zazwyczaj górom towarzyszą tam również jeziora lub morze, co razem tworzy ulubiony przez niego, fotogeniczny krajobraz.

18 listopada 2025 roku o godzinie 18.00 zapraszamy na 77. z cyklicznych Spotkań przy globusie. Naszym gościem będzie Iwona Marczak, która podzieli się wrażeniami z wyprawy do Chin.

Pociągiem przez Chiny, czyli podróż marzeń mojej mamy
 

„Na tym spotkaniu opowiem o podróży, która była prawdziwym spełnieniem marzeń mojej mamy. To podróż do Chin, organizacyjnie najtrudniejsza w mojej karierze podróżnika, a jednocześnie – najpiękniejsza. To ponad dwa tygodnie przemierzania Państwa Środka pociągami, pędzącymi 350 na godzinę, podziwiania górskich szczytów, leniwych rzek, miast na stromych skalnych zboczach i metropolii jak z przyszłości. Będzie wiele przygód, walki o miejsce w kolejkach, łez wzruszenia i trochę bólu brzucha. Z całą pewnością zabraknie jednego – nudy!”

Serdecznie pozdrawiam!
Iwona

Iwona Marczak – autorka bloga Dzień Dobry Świecie. W mediach społecznościowych z humorem dzieli się swoimi przygodami w podróży. W liczbach mówi o sobie: 61 krajów, 6 kontynentów, 3 podbródki – i skutecznie pracuje nad ciągłym zwiększaniem tych liczb. 

Sardynia poza pocztówką – opowieść o ludziach i miejscach.

Sardynia to coś więcej niż turkusowe morze i rajskie plaże, z którymi najczęściej jest kojarzona. Co kryje się poza obrazami z widokówek? Jak wygląda codzienne życie na wyspie, gdzie ludzie dożywają stu lat? Podczas spotkania prelegentka – która spędziła na Sardynii kilka miesięcy, zarówno stacjonarnie, jak i w podróży rowerowej – pokaże jej mniej znane oblicze. Kim byli budowniczowie tajemniczych nuragów? Dlaczego wyspa należy do tzw. „Niebieskich Stref” długowieczności? Co dzieje się podczas karnawału, gdy ulicami przechodzą archaiczne postacie w skórzanych strojach i drewnianych maskach? Zajrzymy w barwny świat sardyńskich świąt i rytuałów – od dawnych obrzędów pasterskich po największą procesję ku czci św. Efizjusza, podczas której do Cagliari przybywają delegacje z całej wyspy w tradycyjnych strojach. Nie zabraknie też opowieści o sardyńskim dziedzictwie industrialnym, zaskakująco bliskim polskiemu górnictwu, oraz o codziennych zwyczajach mieszkańców. Choć Sardynia słynie z ponad 600 rajskich plaż, jej mieszkańcom nie brakuje wyzwań, z którymi muszą zmierzyć się na co dzień.

Ewa Świderska (Ewcyna) – podróżniczka, pasjonatka poznawania świata z perspektywy rowerowego siodełka. Od niemal 12 lat żyje w drodze podróżując rowerem – przemierzyła nim kilkadziesiąt krajów na trzech kontynentach. Najwięcej czasu spędziła w Azji, skąd wróciła do Europy rowerem jadąc Jedwabnym Szlakiem – z Chin przez Azję Centralną, Bliski Wschód, Kaukaz i Turcję. Od czasu pandemii pozostaje w Europie, najwięcej czasu spędzając we Włoszech, zarówno stacjonarnie, jak i podróżując rowerem. Twierdzi, że powinno się wykluczyć z użycia słowa „powinnaś, powinieneś”, bo wyrażają oczekiwania innych wobec Ciebie.

Prowadzi bloga www.ewcyna.com i media społecznościowe jako Ewcyna.

”Moja podróż to nie wakacje, nie projekt i nie wyścig, to styl życia. Nie jeżdżę dla zdobywania kilometrów, bicia rekordów prędkości, nie biorę udziału w rywalizacji o żadne „naj”. Rower daje inną perspektywę. Jesteś fizycznie i emocjonalnie połączona z każdym wzgórzem, pustynią, lasem, burzą, poznajesz świat i ludzi pomiędzy punktami A i B, które wyznaczają inne środki transportu.

Życie na rowerze jest proste. Rytm dnia wyznaczają wschody i zachody słońca a problemy dnia codziennego najczęściej sprowadzają się do kilku podstawowych: w którym kierunku jechać, co zjeść, co zobaczyć po drodze, gdzie spać. Całość to improwizowany ciąg przyczynowo-skutkowy.

Ewa Świderska