Posłuchaj, co chcę Ci powiedzieć – projekcja towarzysząca 22. Festiwalowi Filmów Nieprofesjonalnych Kochać człowieka

Gosia kocha tańczyć w deszczu i śmiać się do utraty tchu. To pozornie zwykła, młoda dziewczyna, która ma marzenia i plany. Chce mieć przyjaciół; uwielbia malować ich portrety. Chce kochać i być kochana. Pragnie studiować pedagogikę specjalną, bo wierzy, że może pomóc ludziom, którzy doświadczają kryzysu psychicznego.

I już teraz pomaga.

Jedną z przyjaciółek ratuje, gdy ta próbuje popełnić samobójstwo… Drugą wspiera, gdy ona decyduje się na terapię elektrowstrząsową.

Gosia od 13 roku życia spędziła wiele czasu w ośrodkach psychiatrycznych. Ma za sobą głębokie stany psychotyczne i długie epizody depresji. Wie, że choroba, której doświadcza, nigdy nie będzie w stanie pełnej remisji – to znaczy, że głosy w jej głowie nigdy do końca nie umilkną. Ona jednak nie chce współczucia, ona walczy. Kocha życie, potrafi śmiać z rzeczy bardzo trudnych. Swoją historią udowadnia, że osoba mierząca się ze schizofrenią każdego dnia może odnosić małe i duże sukcesy.

Jej historia jest tak naprawdę opowieścią o miłości, sile woli i bezwarunkowym wsparciu.

W 2024 roku, podczas Docs Against Gravity Film Festival w Warszawie, film został wyróżniony przez jury, w konkursie polskim, za „poruszenie problemu, który w Polsce nadal jest tabu – sposób, w jaki reżyserka go dotyka jest pełen empatii, szacunku i miłości do ludzi, w których świata wkracza” oraz wyróżnienie Stowarzyszenia Kin Studyjnych, w konkursie polskim, za „przejmujący, sugestywny portret mierzącego się z chorobą człowieka, którego historia zasługuje na wysłuchanie”.